Vertaling fragment Soudain le minotaure van Marie-Hélène Poitras voor Terras/Vertaalkriebels

Soudain le Minotaure, Marie-Hélène Poitras (fragment, 2016)

Vertaling fragment Soudain le minotaure van Marie-Hélène Poitras voor Terras/VertaalkriebelsVERTALING: ‘Mino Torrès’ (2016), fragment uit Soudain le Minotaure van Marie-Hélène Poitras (2002), in …een explosie kan zo fraai zijn, p. 12-13, een bijlage van tijdschrift Terras.

 

Het literaire tijdschrift Terras publiceerde in samenwerking met Vertaalkriebels een bundel met bijdragen van jonge vertalers, die ieder een fragment vertaalden van een zelfgekozen auteur. Ik maakte een vertaling uit het Frans in het Nederlands van een stukje uit het boek Soudain le Minotaure van Marie-Hélène Poitras.

Marie-Hélène Poitras is een schrijfster uit Montreal. Met haar boeken won ze verschillende literaire prijzen. Soudain le Minotaure, haar eerste roman, gaat over een aanranding vanuit het perspectief van zowel de dader als het slachtoffer. Het boek kreeg in 2003 de prix Anne-Hébert toegekend, een prestigieuze Canadese literatuurprijs. Beter kon niet: het geweld en de poëtische stijl van Hébert klinken door in Poitras’ werk. Soudain le Minotaure werd al vertaald in het Engels, Spaans en Italiaans en werd vorig jaar in een nieuw jasje gestoken en uitgegeven in Frankrijk.

Ik maakte een vertaling van een fragment uit het eerste deel van het boek, dat wordt verteld vanuit het perspectief van Mino Torrès.

Dokter Parker blijft maar zeggen dat we ziek zijn. Ik antwoord dat dat komt door de medicijnen die hij ons geeft. De andere gevangenen lachen wat. Ik ben de komiek van het stel en Parker wordt gezien als een ouwe seniel. Een ander voegt eraan toe dat zijn stem een octaaf hoger is geworden door de pillen. Het enige dat ik leer hier is engels. Ik denk in het Spaans, en soms in het Frans, maar ik moet Engels spreken, ontworteld tot in mijn taal.

Soms denk ik aan de meisjes die ik heb verkracht. Als ik de tijd nam om ze te kiezen voldeden ze ongeveer zeven van de tien keer aan dit profiel: dun, mooi, teer, haastig, lang haar tot onder de sluiting van hun beha, of anders samengebonden tot een appeltje op hun hoofd, zodat hun ooghoeken omhoog werden getrokken en hun bleke wangen te zien waren. Niet een reageerde hetzelfde op mijn toenadering, maar ze waren allemaal even bang. Alsof een afgrijselijk beest zich opmaakte om ze te verslinden. Ik heb om precies te zijn drieëndertig meisjes verkracht, waarvan dertien in Quebec. […] Twee van hen waren maagd; vriendinnen van mijn zus. Als ze te veel huilen vind ik het niks. Er was ook dat meisje dat vlakbij mij in de buurt bloemen plukte en zorro las. Ik zei tegen haar dat ik een mooie plek wist, zo overwoekerd met rozen dat ze háár zouden plukken. Ze moest lachen. Haar lichaam zat onder de moedervlekjes, als een hemel bezaaid met sterren, en haar tepels waren zachtpaars. Een andere muts observeerde tortugas die uit de oceaan kwamen om eitjes te leggen op het strand. In bikini met haar lange benen. Alleen, midden in de nacht. Dat noem ik een officiële uitnodiging tot verkrachting. Een gazelle die op de bil van een leeuw in slaap valt en verbaasd is verslonden wakker te worden. Er was ook dat meisje dat meloenen kocht en naar me glimlachte. In Montreal waren het bijna altijd studentes die ik een steegje in lokte. Sommige ben ik vergeten. Maar Ariane herinner ik me nog precies.

Met dank aan Anne Lopes Michielsen en Anniek Kool voor het mogelijk maken van het portfolio.

Erik Lindner schreef een nawoord voor de bundel.

 

Redactie: Mischa Andriessen, Kim Andringa, Anniek Kool, Erik Lindner, Anne Lopes Michielsen, Soesja Schijven, Miek Zwamborn.

Ontwerp: Herman van Bostelen.

© 2016 de desbetreffende auteurs en vertalers en © Terras en © Vertaalkriebels voor de samenstelling.

PROJECT INFO

Category: korte vertaling